kattenstort

Met een hoofd vol kriebels ben ik zomaar een stuk van de dag verloren. Zonder een greintje pijn en spijt draai ik langzaam mijn ogen opzij en zie nog net in mijn korstondige herinnering twee kattenogen, blauw en groen, die mij terug aanstaren en een heel boek over me uitstorten. Je weet wel, zo een boek waar zelfs Toon van gaat glunderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s