Herfstfilosofie

Rode laarzen tussen de bladeren en een rechte rug in de wind. Mannetje Herfst was verdwaald maar neemt nu een tikje verward plaats in mijn lucht. Behaagelijk gaat hij zitten en spreidt zijn vingers; rode magie glijdt over mijn balkon langs mijn oogleden. Ik knipper en blaas belletjes sorry tegen de krant. ‘Je kunt alleen voor jezelf zorgen’, spreken de ogen van een triomfantelijke man op een foto. Maar bij twee keer kijken, is het een droevige blik in het niets.
Poes kruipt bij me en geeft beschaafd een kopje. Is zorgen voor, omgedraaid ontvangen?
En samen snorren we in gedachten verder boven de warme thee…

herfstfilosofie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s