doodgewone woensdagavond

Nog even en de wereld in Nederland is schoon gehuild; de bomen gniffelen al in hun knoppen en dame wind waait liefelijk door de natte straten. Men wordt vroeger wakker en glimlachjes kunnen weer in de rij bij de kassa. Met drie dames kruip ik in bed en laat me voorlezen over Noorse meren. Het lichtknopje laat zijn kopje hangen en onzichtbaar maar echt kroel ik tegen het wonder in mijn leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s