regen-ijlen

Het meisje met de verwonderde ogen werd groot en woont sinds vandaag in mijn lichaam. Een infuus van liefde sijpelt haar bloed binnen en haar hart pompt eerlijk en oprecht. Zachtjes mompelt ze kleine woordjes die met hun kracht de hele wereld laten regenen. ‘Hypocrisie’, hoest ze. Ik zet een kopje thee, leg mijn hoofd op haar schouder en lees een verhaaltje van Toon. Ze lacht zilver en fluistert van karavanen met rode baldakijnen en wervelwinden… we gaan vooruit. En een regenboog roept de nacht.

regenijlen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s