stel

Nagalmend fiets ik door het leven. De gebouwen buigen lichtjes naar achter als ik soepel door de bocht zoef. Een glimlach van de kerktoren ketst tegen het raam van de broodwinkel en komt via een oude fiat panda op mijn rechterschouder terecht. ‘Hallo’, fluisterd hij, ‘jij straalt zeg, heb je stellingsenergie of zo?’ Ik klik met mijn tong tegen mijn gehemelte, voel de tinteling langs mijn rug en schreeuw in de wind: inderdaad, ik kreeg een jaar-aanstelling, zag mijn eigen werkelijkheid in de op-stelling, draag sokken in tegen-stelling en heb geloof ik eindelijk de juiste in-stelling. Vanavond neem ik je mee naar huis, plak je op mijn lippen, proost met mijn lievelingsbeer en prevel dan zachtjes ‘op stellen’… ‘Dat is goed’ zegt de glimlach stellig.

stellen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s