sprieten-vriendschap

Ik kijk opzij en zie op het kerkhof van de bolchrysant twee piepkleine groene sprietjes verlegen naar elkaar staren. Het waait hard om hun zachte kopjes. Hun ogen zijn groot van verwondering en zachtjes klinkt er een aarzelende ‘hoi!’ Er is een voorzichtige buiging en dan heel veel fluisterwoordjes. Uren staan ze eenstemmig op de puinhoop van hun wereld. En aan het einde van de dag, net voordat de kopjes zich verbergen voor het zwart van de nacht, kauwen ze allebei een belofte in een fruitella; ‘Snel groeien we weer verder’. En de kopjes draaien zachtjes elk naar een andere kant.

1901337_681659035215351_9084053517926449914_n

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s